مرو ای دوست
مرو ای دوست
مرو از دست من ای یار
که منم زنده به بوی تو، به گل روی تو

مرو ای دوست
مرو ای دوست
بنشین با من و دل
بنشین تا برسم مگر به شبِ موی تو

تو نباشی چه امیدی به دل خسته من
تو که خاموشی ،  بی تو به شام و سحر چه کنم با غم تو

مرو ای دوست
مرو ای دوست
مرو از دست من ای یار
که منم زنده به بوی تو، به گل روی تو

بنشین تا بنشانی نفسی آتش دل
بنشین تا برسم مگر به شبِ موی تو

تو نباشی چه امیدی به دل خسته من
تو که خاموشی ،  بی تو به شام و سحر چه کنم با غم تو

....

چه کنم با دل تنها ، چه کنم با غم دل
چه کنم با این درد ، دل من ای دل من

«بخشهای از شعر آهنگی زیبا با صدای محمد اصفهانی»

وقایع چند ماه اخیر چند نتیجه مشخص حداقل در حوزه اینترنت و وب به همراه داشته است شاید اینبار بیش از هر زمان دیگری  قدرت اینترنت و تاثیر آن در جامعه مشخص شد و البته این قدرت نمایی حساسیت بر اینترنت در نگاه نهادهای حکومتی را افزایش داد. قطعی و اختلال در دسترسی به اینترنت در برخی روزها و وقایع خاص خود نشانی از این افزایش حساسیتهاست.
تصویب قانون جرایم رایانه ای و نگاه این قانون به محتوای منتشر شده در اینترنت نیز نشان از نگاه جدی تر به اینترنت و وب است.
فکر میکنم خوب خواهد بود که جامعه کاربران ایرانی نیز این شرایط جدید را درک کرده و رفتاری مناسب با آن داشته باشد. گامهای بعدی کاربران ایرانی و رفتار آنها مطمئناً در آینده وب فارسی بی تاثیر نخواهد بود. نگاه و رفتار عصبی شاید در نهایت باعث محدودیت های بیشتری در اینترنت شود. شاید وظیفه ما باشد که در تثبیت شرایط تلاش کنیم و نقد محترمانه را جایگزین عصبانیت ها و استفاده از الفاظ رکیک در وبلاگها کنیم. مخفی بودن نام و هویت واقعی ما در پس یک وبلاگ بدین معنا نیست که  ما مجاز به استفاده از هرگونه ادبیاتی هستیم شاید این مسئله تهدیدی شخصی برای ما نباشد اما در نهایت حساسیتها را افزایش می دهد، حساسیتهایی که محدودیتهایی در پی خواهد داشت که قاعدتا ما نیز از بی بهره نخواهیم بود.