ایمیل یکی از معمول ترین  اطلاعاتی است که در بستر اینترنت منتقل می شود. سالانه میلیاردها ایمیل دریافت یا ارسال می شوند و ارتباطات بسیاری براساس ایمیل صورت می گیرد. اما پروتکلهای دریافت و ارسال ایمیل از ابتدای پیدایش خود تغییر چندانی نکرده اند و اگرچه برخی نرم افزارهای ایمیل سرور و سایتهای ارائه کننده ایمیل روشهای جانبی برای ارتقاء آن و بخصوص در جهت عدم سواستفاده  در نظر گرفته اند اما در عمل این شیوه های جدید اختیاری و در برخی نرم افزارها یا سایتها استفاده شده اند. روند کنونی باعث گسترش و تقویت ایمیلهای اسپم شده و یا در اعتبار اطلاعات و ایمیلهای دریافتی تاثیر منفی گذاشته است و شاید هر کاربری تاکنون ایمیلهایی با آدرس ایمیل شرکتهای معروف دریافت کرده است که اگرچه آدرس ایمیل ارسال کننده دقیقا با ایمیل شرکتهای معروف مطابقت می کرده است اما در واقع این ایمیل از طرف این شرکت ارسال نشده است و ایمیل جعلی بوده  و شاید تنها افراد فنی تر با بررسی سرآینده ایمیل و سرور ارسال کننده ایمیل متوجه عدم اعتبار ایمیل دریافتی شوند.
هزاران یا شاید میلیونها ساعت صرف خواندن ایمیلهای اسپم می شود و پروسه و انرژی زیادی صرف تشخیص ایمیلهای اسپم می شود.همچنین سو استفاده زیادی از نقاط ضعف پروتکلهای دریافت یا ارسال ایمیل می شود که امنیت کاربران را به خطر می اندازد. برای برداشتن گامی مثبت برای مقابله با این روند لازم است پروتکل دریافت و ارسال ایمیل تغییر کرده و در واقع نسخه جدیدی ارائه شود.  آنچه در ادامه خواهد آمد  طرح پیشنهادی نگارنده برای نسخه بعدی پروتکل دریافت و ارسال ایمیل است.
مهمترین هدف طرح پیشنهادی آن است که اعتبار ایمیلها سنجیده شده و تضمین شود که فرستنده ایمیل واقعاً ارسال کننده اصلی آن است. اینکار با استفاده از قوانین و شیوه پیشنهدی زیر صورت می گیرد:

1. برای دریافت و ارسال ایمیل نیاز به اعتبار سنجی و بررسی صحت نام کاربری و کلمه عبور است (در حاضر اینکار برای ارسال ایمیل حداقل در بسیاری از نرم افزارهای ایمیل سرور الزامی نیست)

2. کلمه عبور بصورت رمزگذاری برگشت ناپذیر و متفاوت در هر اتصال بین کلاینت و ایمیل سرور صورت می گیرد.

3.ارسال و دریافت ایمیل تنها در بین دامنه های معتبر و آدرسهای ایمیل تحت این دامنه ها صورت می گیرد. (بنابراین خبری از ایمیلهایی مانند info@localhost  دیگر وجود ندارد)

4. به مانند شیوه کنونی هر دامنه دارای یک آدرس نشانگر ایمیل سرور  مانند MX.MYDOMAIN.COM   است. این آدرس برای دریافت و ارسال ایمیل و اعتبار سنجی ایمیل ارسالی مورد استفاده قرار می گیرد.

5. ایمیل سرور هر زمانی که ایمیلی را ارسال میکند در سرآیند آن یک  ID  یکتا ( به مانند GUID )  اضافه میکند. البته لازم نیست این ID الزاما در جهان یکتا باشد اما در بین ایمیل سرور یا ایمیل سرورهای یک دامنه بایستی یکتا باشد بطوریکه ایمیل سرور با دریافت ID بتواند تایید کند که ایمیلی با این ID را ارسال کرده است. ایمیل سرورهایی که از چند کامپیوتر استفاده می کنند میتوانند در بخشی از این ID کد کامپیوتر ارسالی را نگه دارند.

6. پس از آنکه ایمیل از طرف ایمیل سرور ارسال کننده به ایمیل سرور گیرنده ارسال شد. ایمیل سرور گیرنده ID ایمیل را به ایمیل سرور  مربوط به دامنه مشخص شده در  آدرس فرستنده ایمیل ارسال میکند. برای مثال اگر  ایمیل از info@mydomain.com ارسال شده ایمیل سرور گیرنده (بدون توجه به آی پی سرور ارسال کننده) ID نامه را به MX.MYDOMAIN.COM ارسال میکند.

7. ایمیل سرور فرستنده ایمیل (مشخص شده در MX.MYDOMAIN.COM )  پس از دریافت ID بررسی میکند که آیا چنین ایمیلی را اخیراً ارسال کرده است. اگر این چنین بود یک کد خلاصه  checksum از ایمیل ارسالی را برای ایمیل سرور گیرنده ارسال میکند. checksum براساس سرآیند ایمیل بخصوص آدرس فرستنده و گیرنده و یا مواردی مثل سایز ایمیل تهیه می شود.

8. ایمیل سرور گیرنده پس از دریافت checksum ار ایمیل سرور فرستنده  آنرا با  checksum تولیدی خود که براساس ایمیل دریافتی تهیه کرده است مقایسه می کند در صورت تطبیق اعتبار ایمیل و ارسال کننده آن تایید شده و در صندوق پست الکترونیک گیرنده قرار می گیرد.

همانطور که اشاره شد در روند پیشنهادی عملا امکان جعل سرآیند ایمیل و یا ارسال ایمیل از شبکه ای از کامپیوترهای آلوده وجود نخواهد داشت.گیرنده در مورد فرستنده نامه مطمئن خواهد بود و در صورتی که آنرا اسپم تشخیص دهد براحتی میتواند آدرس فرستنده یا حتی دامنه ارسال کننده ایمیل را بلاک کند که اینکار در شیوه سنتی با توجه به جعل سرآیند و آدرس فرستنده توسط اسپمرها کارایی چندانی ندارد. اگرچه این روند به معنای پایان اسپم ها نیست اما این این شیوه کار ایمیل سرورها را برای بررسی اسپمها و برخورد با آنها ساده تر کرده و برخی از شیوه کنونی ارسال اسپم را کاملا فسخ خواهد کرد.

تخیل بخشی  مهم و بسیار جذاب از سینماست و فیلمهایی که براساس داستانهای تخیلی ساخته شده اند طرفداران زیادی دارند و در واقع برخی از مهمترین و پرفروش ترین فیلمهای تاریخ سینما براساس داستانهای تخیلی (ژانر علمی تخیلی) ساخته شده اند و البته با اطمینان میتوان گفت هیچ جایی به اندازه هالیوود در ساخت فیلمهای تخیلی موفق نیست. البته فیلمهای تخیلی ( حتی آنهایی که در ژانر علمی تخیلی) هستند خیلی اوقات چندان با قوانین و دستاوردهای علمی همخوان نیستند. مثلا حرکت با چندین برابر سرعت نور که حداقل فیزیکدانان مطرح دنیا آنرا غیرممکن می دانند و یا تغییر چهره و خصوصیات آدمها در چند لحظه توسط یک ویروس و تبدیل آنها با زامبیهایی که به راحتی هم نمی میرند و خصایصی فرا طبیعی دارند! برخی اوقات هم دستاوردهای نمایش داده شده با زمان داستان فیلم نمی خورند! مثلا همیشه برای من سوال بوده که چرا در داستان جنگ ستارگان که در آینده دور اتفاق می افتد و زمانیکه مثلا امکان حرکت با چند برابر سرعت نور و سفر بین کهکشانی مقدور است چرا روباتهای معروف فیلم آنقدر ساده هستند و در چنین زمانی نباید رباتها بسیار پیشرفته تر باشند؟ با اینحال و با وجود تناقضهای زیاد همچنان فیلمهای علمی تخیلی جاذبه خاص خود را دارند و شاید همین عدم همخوانی با قوانین و انتظارهای علمی دلیل جذابیت آنها باشند. اما گاهی اوقات فیلمهای تخیلی جنبه علمی نداشته و برگرفته از افسانه هاست.نمونه آشکار و معروف چنین موضوعی خون آشامها و انسانهای گرگ نماست. این روزها خون آشامها و گرگ نماها به شکل افراطی دست مایه فیلمها و سریالها شده اند. سالی نیست که چند فیلم یا سریال با  این موضوع ساخته نشود گاهی این موضوع دست مایه یک فیلم اکشن مانند سری فیلمهای Blade و سریالی به همین نام شده و گاهی دست مایه فیلمی رمانتیک همچون سری فیلمهای Twilight و جالب است که گاهی در برخی فیلمها خوش آشامها نه مخفیانه بلکه بصورت اقلیتی کاملا پذیرفته شده که همه از آنها مطلع هستند زندگی میکنند (سریالهایی همچون True Blood ).  در برخی از فیلمهای امروزی خون آشامها از موجوداتی ترسناک به موجودی خوش چهره و جذاب تبدیل شده اند و یا بصورت خون آشامهای خوب و بد تقسیم شده اند. و البته در بسیاری از این فیلمها خون آشامها خصلتهای یکسانی دارند مثلا نسبت به آفتاب و نقره حساسیت دارند، سالها بیشتر از انسان زندگی میکنند ، سرعت بسیار بالایی دارند  و به قوای جنسی قوی تر معروف هستند.
 اما این همه توجه و این حجم از فیلمها با موضوع خوش آشامها برای چیست؟ خب احتمالا موفقیت برخی از فیلمهای مرتبط بی تاثیر نبوده است و اینکه بهانه ای  برای فیلسماز که مثلا حرکات عجیب و سریع فرا انسانی را نشان دهد.  اما این مسئله قرار است تا کی قرار است ادامه داشته باشد تا کی قرار است خرافات  و افسانه هایی که حتی جنبه عمومی نداشته و برای برخی قومیتهای کوچک بوده پرده نقره ای را در تصرف خود داشته باشند؟ آیا براستی در نمایش عشق بین انسانها دچار مشکل شدیم که به داستان عشق بین خون اشامها و یا انسان و خوش آشام می پردازیم و یا برای پرداخت به موضوعات اجتماعی و خصائص بشری از خون آشامها استفاده میکنیم.  به نظرم هالیوود در این زیمنه دچار بحران موضوع شده است! علاوه بر  این فکر میکنم وقت آن رسیده است که  با توجه به افزایش سواد علمی در جوامع سینمای ژانر علمی و تخیلی نیز کمی بالغ شود و داستانهایش (حتی در دید تخیلی) کمی با واقعیتهای علمی تطبیق داشته باشد. در این چند سال اخیر شخصا فیلمی مثل ماتریکس و هوش مصنوعی را که گرچه جنبه تخیلی آن برتری داشت اما فیلمهایی نوآور و بسیار خوش ساخت میدانم که از سوژه های تکراری فاصله گرفته بودند.

چند سال قبل یعنی در آستانه شروع قرن جدید میلادی و نزدیک شدن به سال ۲۰۰۰ میلادی یکی از بزرگترین بحرانها و دغدغه های دنیای نرم افزار شکل گرفت . این مشکل آنچنان بزرگ بود که کشورهای جهان بودجه های چندین میلیون دلاری جهت بررسی و رفع مشکل اختصاص دادند. اما مشکل چه بود؟
مسئله ساده بود، در بسیاری از نرم افزارها و در هنگام ثبت یا محاسبه تاریخ تنها دو رقم آخر سال نمایش یا محاسبه می شود و با شروع هزاره جدید یا بهتر بگوییم قرن جدید دو رقم آخر سال دو صفر می شد که معلوم نبود دقیقا اشاره به کدام سال است. در بسیاری از نرم افزارها ( حتی در نرم افزار ‌‌BIOS مادربردها ) در شروع هزاره جدید تاریخ به سال 1900 باز می گشت. این مشکل  باگ هزاره یا به اختصار Y2K نامیده شد. قضیه وقتی پیچیده تر شد که مشخص  شد در بسیاری از نرم افزارها یا سخت افزارها حتی حافظه لازم برای نگهداری یا اضافه کردن دو رقم اول (یعنی قرن) وجود ندارد.
قابل پیش بینی بود که چنین مشکلی میتواند باعث خطا در بسیاری از نرم افزارها و کار افتادن کامپیوترها شود. به هر حال پس از صرف میلیونها ( با به روایتی میلیاردها) دلار و ساعتها بررسی و اصلاحات نرم افزاری و سخت افزاری، Y2K  بدون مشکل جدی سپری شد.

حال در ابتدای سال 1390 هجری شمسی هستیم و حدود ده سال دیگر ما وارد قرن جدید و سال 1400 خواهیم شد. مشکل اینجاست که در بسیاری از نرم افزارهای فارسی و بانکهای اطلاعاتی برای جستجوی راحتر و عدم تبدیل مکرر تاریخ میلادی به شمسی و بالعکس ، تاریخ شمسی به صورت رشته ( یا همان متن) ذخیره شده می شود. لازم به ذکر است که در بسیاری از نرم افزارها و بانکهای اطلاعاتی نوعی از داده به عنوان تاریخ یا زمان وجود دارد که مشکلی با شروع قرن ندارد اما چون این نوع داده با فرمت میلادی کار میکند بسیاری از طراحان نرم افزار ترجیح میدهند تاریخ شمسی را بصورت متنی ذخیره کنند.  بطور مثال در بسیاری از نرم افزارها در هنگام دریافت یا نمایش و  یا هنگام ذخیره سازی تاریخ از شکلی مشابه 01/01/89 استفاده می شود. اما در سال 1400 و بعد از آن  این شیوه نمایش و ذخیره تاریخ مشکل ساز خواهد شد چرا که تاریخ به صورت 01/01/00 خواهد بود و همین امروز اگر سعی کنید چنین تاریخی را در بسیاری از نرم افزارهایی که تاریخ را بصورت 8 رقمی دریافت میکنند وارد کنید با پیام خطا و عدم صحت تاریخ وارده مواجه خواهید شد.
این مشکل اگرچه در سخت افزار یا حتی سیستم عامل کامپیوترها مشکلی ایجاد نمی کند اما مشکلی بسیار بسیار جدی در نرم افزارهای مالی و اداری و هر نرم افزار دیگری است که تاریخ شمسی در آن کاربرد دارد در واقع ممکن است حتی در ابتدای اجرای یک نرم افزار و درست زمانی که مثلا نرم افزار میخواهد تاریخ روز را محاسبه و نمایش دهد یک مشکل نرم افزاری پیش آمده و نرم افزار اجرا نشود.

قضیه جدی است و لازم است هرچه زودتر در نرم افزارها ( و از جمله وب سایتها) این مشکل بررسی و اصلاحات لازم صورت گیرد. بایستی به این سمت حرکت کنیم که نمایش و دریافت تاریخ با فرمت  YYYY/MM/DD صورت گرفته و در واقع سال بصورت چهار رقمی دریافت شود. همچنین بانکهای اطلاعاتی بررسی و فیلدهای تاریخ اصلاح شده و تاریخ بصورت 10 رقمی ذخیره شود. از آنجایی که در ایران چرخه استفاده از نرم افزار طولانی بوده و پشتیبانی نیز به نسبت ضعیف است این احتمال وجود دارد که در سال 1400 نرم افزارهای زیادی وجود داشته باشند که  با مشکل تاریخ مواجه شده و به تیم پشتیبانی و طراحان نرم افزار نیز دسترسی وجود نداشته باشد بنابراین لازم است با چنین چشم اندازی  از همین امروز در تولید، انتخاب و خرید نرم افزار این مسئله در نظر گرفته شود.

آیفون بی تردید یکی از بهترین محصولات در زمینه دستگاههای موبایل است و طرفداران آن نیز کم نیستند و نمی توان کتمان کرد که کار با این گوشی خالی از لطف نیست. اما اجازه دهید با یک سوال مهم شروع کنم، با توجه شرایط ایران ( سطح درآمد، وضعیت اینترنت بی سیم و ...)  آیا خرید یک آیفون کار درستی است؟

حدود مبلغی که یک خریدار ایرانی برای بدست آوردن یک آیفون هزینه میکند یک میلیون تومان است. بله یک میلیون تومان! که این چیزی بیش از درآمد یک کارمند تحصیلکرده یا حداقل پس اندازه ماهیانه یک مهندس با سابقه است و این مبلغ برای خرید فقط یک گوشی موبایل هزینه می شود. همانطور که اشاره شد آیفون گوشی خوبی است اما آیا در ایران کارکرد کامل خود را دارد؟ آیا شما به عنوان خریدار واقعاً به مشخصه ها و مولفه های فنی آیفون نیازمندید؟
شما به چه  مشخصه فنی نیازمندید که یک میلیون تومان بابت خرید آیفون می‌دهید؟ بد نیست نگاهی داشته باشیم به اینکه با یک میلیون تومان چه می توان کرد.
شما با یک میلیون تومان میتوانید یک کامپیوتر شخصی با مشخصه های فنی بالا تهیه کنید یا یک لپ تاپ یا نت بوک با مشخصات خوب بخرید، اگر علاقمند به بازیهای کامیپوتری هستید میتوانید یک دستگاه بازی (مانندXBOX ) و یک مانیتور تهیه و بهترین بازیهای کامپیوتری را تجربه کنید و در واقع با یک میلیون تومان می توانید یک خرید و تجربه خوب دیجیتالی داشته باشید و شاید مبلغی برای خرید یک موبایل هم  باقی بماند.  اگر شما واقعا نیازمند اتصال به  اینترنت با استفاده از موبایل هستید موبایلهای متعددی در بازار هستند که با قیمتهایی از حدود دویست هزار تومان امکان وب گردی را اختیارتان می گذارند و حتی اگر به سیستم عامل خیلی اهمیت میدهید موبایلهای با سیستم عامل اندروید را با یک سوم قیمت آیفون می توانید تهیه کنید. اگر به بازیهای کامپیوتری علاقمندید میتوانید از دستگاه PSP  با قیمت پایین تر از آیفون و تجربه گرافیکی بسیار بهتر استفاده کنید و یا اینکه کمی صبر کنید و از موبایل جدید سونی اریکسون که برای بازی طراحی شده را خرید کنید. اگر به عکاسی یا فیلمبرداری نیز علاقمند هستید موبایلهای با دقت و کیفیت بسیار بهتر دوربین و قیمت بسیار ارزانتر از آیفون وجود دارد و با اطمینان میتوان گفت با هزینه ای کمتر از نصف قیمت آیفون می توانید یک موبایل خوب  داشته باشید که کیفیت مناسبی برای گردش در وب، عکاسی یا حتی بازی کامپیوتری داشته باشد.

آیفون موبایل خوبی است و اگر قیمت آن با توجه به سطح درآمد در ایران مناسب بود میتوانست خرید خوبی باشد اما در شرایط فعلی چنین موبایلی بیشتر به درد خوره های تکنولوژی و کسانی که واقعا به مشخصه های فنی آیفون نیازمند هستند میخورد. اگر استفاده شما از موبایل بیشتر محدود به تماس تلفنی است و یا اگر شما اهل وب گردی و اتصال به  اینترنت از طریق گوشی موبایل نیستید یا نیاز روزمره ای به آن ندارید خرید آیفون یک اشتباه محض و دور ریختن پول است. برگ برنده آیفون اپلیکشینهای آیفون هستند که بسیاری از آنها تنها در چند ساعت اول جذاب هستند، بسیاری دیگر بیشتر بازی هستند و یا نیاز به اتصال به اینترنت دارند. آیفون هیچ مزیت خاصی در تماسهای تلفنی یا تصویر برداری و موسیقی (حداقل برای ایرانیها) ندارد و انتخابهای بسیار ارزانتر و با کیفیت بهتر دیگری برای این کارها وجود دارد.

آیفون کلاس دارد و البته کلاس آن بخصوص در ایران بیشتر به این دلیل است که قیمتی یک میلیون تومانی دارد اما قبل از آنکه یک میلیون تومان برای خرید یک موبایل هزینه کنید از خودتان سوال کنید که برای کدام یک ارزش بیشتری قائل هستید؟ فردی که پول زیادی برای چیزی داده که استفاده ای در حد پولی که داده از آن نمی کند و دو سه سال دیگر ارزش اولیه خود را نخواهد داشت ؟ یا فردی که انتخابی هوشمندانه داشته و هزینه معقول برای خرید ابزاری  که پاسخ مناسبی برای نیازهایش دارد پرداخت کرده است؟

«وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات از تشکیل هسته های اولیه ایده "اینترنت پاک" در کشور خبر داد و گفت: نقطه شروع طرح اینترنت پاک کشور ایران خواهد بود و پس از آن در اختیار تمام بشریت قرار می گیرد.»
آی تی ایران به نقل از خبرگزاری مهر - اسفند 1389

«علي حكيم جوادی (معاون وزیر ارتباطات) افزود: اين نوع اينترنت شامل حذف محتويات ناسالم اخلاقي، محتويات مشوق كفرو الحاد، محتويات مشوق جرم و جنايت، تفرقه برانگيز، نااميدكننده و غيره است. »
فناوران اطلاعات به نقل ایسنا -اسفند 1389

«وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات در آخرین اظهارات خود در مورد وضعیت پروژه اینترنت پاک گفت: اینترنت پاک یک ایده است و باید دانشمندان، متفکران و متخصصان حوزه فناوری اطلاعات راجع به این ایده نظرات خود را به ما ارايه کنند.»
فناوران اطلاعات به نقل خبرگزاری مهر - فروردین 1390

اینترنت پاک آخرین دستاورد مسئولین ارتباطات و فن آوری کشور است که همانند بسیاری از دستاوردهای دیگر بخصوص اینترنت ملی فعلا در حد همان واژه و حرف باقی مانده است. اما دو نکته جالب در مورد اینترنت پاک وجود دارد همانطور که از سخنان وزیر ارتباطات مشخص است اینترنت پاک فعلا در حد یک ایده است و باید دیگران تعریف و راهکاری برای رسیدن به آن را ارائه کنند! به زبان ساده تر هنوز مشخص نیست اینترنت پاک چیست و قرار است چگونه اجرا شود اما نکته جالب دیگر اینکه به قول معروف در حالی که نه به داره و به نه بباره قرار است آنرا در اختیار تمام بشریت هم قرار دهیم .
مسئولین اشاره کرده اند که اینترنت پاک با فیلترینگ متفاوت است و از آنجایی که از لحاظ فنی وقتی در مورد اینترنت و پالایش محتوا صحبت میکنیم یا باید سایتهای نامناسب را فیلتر کنیم (فهرست سیاه ) یا باید فقط به برخی سایتها (یا حتی پروتکلهای انتقال اطلاعات) اجازه عبور دهیم ( فهرست سفید) اینترنت پاک نمیتواند چیزی جز تهیه فهرست سفید از سایتهای مجاز باشد که صرفا اجازه دسترسی به سایتهای موجود در فهرست سفید به کاربران را میدهد.
تکلیف معیارها برای اینترنت پاک نیز مشخص شده است و اگرچه هنوز معیار سایتهای مجاز مشخص نیست  اما  با استناد به رفتار نظام فیلترینگ و سایتهای فیلتر شده مشخص است که سایتهای فیلتر شده امروزی دیگر جزو اینترنت پاک نخواهند بود حال از آنجایی که قرار است اینترنت پاک در اختیار تمام بشریت قرار گیرد میتوان این نوید را به تمام بشریت داد که:

"اینترنت پاک اینترنتی است که در آن خبری از فیس بوک،یوتیوب،فلیکر و اکثر سایتهای آپلود عکس و فیلم،دیگ ،اورکات و مای اسپیس و تقریبا تمام شبکه های اجتماعی دیگر، گوگل ریدر،بلاگر و وردپرس،فرندفید،تویتر و خلاصه هرچی سایت خلاقانه و پرترافیک دیگر نخواهد بود! "

مدتها بود که در نظر داشتم مطلبی درباره دو ملت ژاپن و آلمان بنویسم. ملتهای بالیاقت و باعرضه ای که راه پیشرفت و برخاستن پس از شکست را خوب بلدند. با اینجال فاجعه اخیر ژاپن بهانه ای شد برای آنکه با ژاپن شروع کنم.
خبر زلزله و  صحنه های سونامی و قدرت تخریب آن متحیر کننده بود اما آنچه پس از این فاجعه بسیاری را متحیر کرده و به ستایش واداشت رفتار و نحوه برخورد  مردم ژاپن با فاجعه بود. پس از سونامی، برخی نقاط ژاپن دچار کمبود مواد غذایی شد. تامین مواد غذایی و برخی اقلام مهم دیگر به سختی صورت می گرفت اما مردم نقاط آسیب دیده در صف های طولانی در برابر فروشگاهها منتظر ماندند تا شاید برخی اقلام مورد نیاز خود را خرید کنند و آنهایی که پس از ساعتها انتظار به خواست خود نرسیدند صف را ترک و روز بعد مراجعه کردند. هرچند به شکل بسیار معدود خبرهایی از سرقت شنیده شد اما هرگز خبری از گسترش بزه کاری و هرج و مرج نبود. بسیاری از مردم مناطق آسیب دیده از عملکرد دولت نیز گله داشتند اما این بهانه ای برای غارت  فروشگاهها نبود. ژاپنیها البته بی عیب نبودند و هستند ژاپنیهایی که از هجوم مردم ژاپن برای خرید اقلام خوراکی یا مورد نیاز گله دارند. هرچند همگی معترف هستند که مرزهای اخلاقی جامعه شکسته نشده است.
برای درک شایستگی و صبر مردم ژاپن کافیست آنرا با فاجعه های مشابه و چه بسا  کوچکتر در کشورهای دیگر مقایسه کنیم. پس از زلزله و سونامی خبری از سرقت از ویرانه ها یا مردگان نبود، کسی النگوی طلای مردگان را برنداشت یا پتوها و کیسه خوابها و چادرهای اهدایی کشورهای دیگر توسط اهالی مناطق اطراف سرقت نشد و سر از بازار سیاه در نیاورد و البته مقام مذهبی خاصی نیز در آن کشور فاجعه را به گناهکار بودن مردم ربط نداد. حتی لازم نیست به فاجعه خاصی فکر کنید در همین نزدیکیها و در شهر خود شاید دیده باشید جایی که  کیک، ساندیس یا آب میوه رایگان دهد و مردم آنچنان هجوم می برند که گویی قحطی آمده ، هل میدهند و پا لگد میکنند و اصولا مفهوم صف هم که فقط برای شیر و نان یا در مدرسه معنا دارد! بحث ثروت کشورها و شهروندان آن نیز نیست در طوفان کاترینا در آمریکا گزارشهایی از غارت فروشگاهها توسط شهروندان آمریکایی مناطق آسیب دیده و هرج و مرج در رسانه های آمریکا نیز منتشر شد و رفتار و صبر مردم ژاپن آنقدر جالب بود که برخی خبرنگاران آمریکایی با مقایسه رفتار ژاپنیها پس از زلزله با رفتار آمریکایی ها پس از کاترینا مردم ژاپن را ستایش کردند.
آیا رفتار خوب ژاپنیها ریشه ژنتیکی دارد؟ آیا آنها برتری نژادی دارند؟ جواب مطمئنا منفی است. ریشه این رفتار در غرور و باور به مفهوم وطن، هویت ملی و وظایف شهروندی است. مردم ژاپن این رفتار را از ژنها ارث نمی برند  بلکه  آنرا از کودکی و از فرهنگ خود می آموزند.
در ژاپن بسیاری از مردم حتی به خدا و یا جزای پس از مرگ (آنطور که در مذاهب اسلام یا مسیحیت رایج است ) باور ندارند اما آموخته های فرهنگی و ناسیونالیسم ژاپنی (باوجود معایبی که قطعاً دارد) باعث شده است که آنها رفتاری شایسته و ستایش برانگیز در چنین بحرانی داشته باشند.