به تو گفتم  باورم کن میون این همه دیوار

                                                  تو با خنده ای نوشتی هم قفس خدانگهدار

 «بخشی از یک ترانه»

تقریبا همه ما  مشخصه هایی از فرد ایده آل برای ازدواج یا دوستی در ذهنمان داریم. این مشخصه ها میتواند حتی شامل جزئیات فیزیکی مثل رنگ چشمها  باشد، بخشی از این مشخصه ها ممکن است در طول زمان و با توجه به شرایط سنی و روحی و همچنین حضور در جامعه و ارتباط با دیگران تغییر کند یا اهمیت آن کم رنگتر شود اما در هر صورت همچنان یک ذهنیت از فرد ایده آل خواهیم داشت جالب اینکه در بسیاری از مواقع ممکن است با فردی متفاوت با ایده آلهایمان ارتباط عاطفی برقرار کنیم و حتی علاقه به فردی این ایده آلها را به شکلی تغییر دهد که مشخصه های این فرد به صورت مشخصه های فرد ایده آل در ذهنمان نقش ببندد.
تصورم این است که بخشی از ما علاوه بر این مشخصه ها در طول زمان به سمتی حرکت میکنیم که نه الزاما به دنبال فردی ایده آل بلکه به دنبال ارتباطی ایده آل هستیم. یعنی  کیفیت و مشخصه های ارتباط بر مشخصه های فرد مقابل ارجحیت می یابد. این البته به پیچیدگی آنچه گفته شد نیست. شاید از دوستانتان جمله ای مثل وقتی با او هستم حس خوبی دارم را شنیده اید یا شاید خودتان نیز چنین جملاتی را گفته باشید و در حالیکه فرد مقابل الزاما با ایده آلهای دوستان یا خودتان همخوانی چندانی ندارد. حقیقت این است که ممکن است شما فردی بسیار نزدیک به ایده آلهایتان پیدا کنید (مثلا او بسیار زیبا باشد و حتی شما را نیز دوست داشته باشد و شما نیز علاقه ای دورادور به او دارید)  اما در ارتباط بلند مدت با او نوعی احساس خستگی یا حوصله سر رفتن دارید یا اینکه احساس میکنید نمی توانید با او صمیمی باشید و در نهایت آنکه با وجودی که طرفتان را فردی خوب و محترم میدانید در توسعه و ادامه ارتباطتان با او دچار مشکل می شوید. از طرفی هم یک ارتباط صمیمی و گرم و رو به پیشرفت  با کسی که الزاما ایده آل شما نیست باعث ایجاد حسی خوب و ارتباط عاطفی قوی شود که برای شما از مشخصه فرد مقابل نیز ارزشمند تر باشد و در واقع شما او را دوست دارید چون یک ارتباط خوب با او دارید. شاید بتوانیم به این فکر کنیم که چه مشخصه ها و رفتارهایی چه از طرف ما و چه از طرف فرد مقابل باعث ایجاد یک ارتباط صمیمی و خوب می شود ؟
در هر صورت برای من روشن است که پیدا کردن و ایجاد یک ارتباط عاطفی ایده آل بسیار سخت تر از پیدا کردن یک فرد ایده آل است.

مهمترین خبر اینروزهای وب پیشنهاد مایکروسافت برای خرید یاهو است. یاهو یکی از موثرترین و مهمترین بازیگران دنیای وب است هر چند که مدتی است که سهامدارانش را از میزان سود دهی آن راضی نیستند. براساس آنچه که از آمارها مشخص است یاهو همانند بسیاری از شرکتهای بزرگ از حجم و بدنه بزرگ خود رنج می برد و در عین حال ایده ها و محصولات جدیدش در سالهای اخیر نتوانسته است پیروزی بزرگی برای او به ارمغان بیاورد و  در بازار رقابت گاهی بازی را به رقبای خود باخته است. پروژه های یاهو مثلا در زمینه شبکه های اجتماعی یا وبلاگ نویسی اگرچه با توجه به ابعاد یاهو مورد توجه بوده است اما در مقایسه با دیگر رقبا آنچنان موفق نبوده است همچنین با وجود خریدهای موفقی (همانند خرید Flickr) با توجه به خرید Youtube توسط گوگل و یا بخش تبلیغات فیس بوک توسط مایکروسافت در این زمینه تجاری نیز آنچنان در موقعیت برتری نیست. پیشنهاد خرید مایکروسافت به یاهو مجددا توجه را به سمت این غول اینترنتی  جلب و تاکیدی مجدد برای موقعیت آن در دنیای اینترنت بود و همین کافی بود که ارزش سهام آن به شکل شگفت انگیزی افزایش یابد و حتی با وجود رد این پیشنهاد توسط یاهو چندان کاهشی در ارزش سهام ایجاد نشد. شخصا با خرید یاهو توسط مایکروسافت مخالف هستم به این دلیل که به نظرم روح حاکم بر مایکروسافت درک درستی از وب نداشته و تلفیق یاهو یا مایکروسافت کمک خاصی به یاهو نمی کند. مایکروسافت با وجود موفقیتش در صنعت نرم افزار تاکنون نتوانسته در اینترنت صرفا با تکیه بر ایده ها و محصولات آنلاین خود موفق باشد (هات میل هم که نمونه نسبتا موفقی بوده یکی از خریدهای این شرکت است)و تنها با کمک نفوذ سیستم عامل و مروگر آنلاین خود  در صدد تحمیل وب سایتها و محصولات آنلاین خود بوده است. مایکروسافت با وجود تبلیغات بسیار زیاد برای جستجوگر وب خود و صرف میلیونها دلار حتی نتوانست نتیجه ای مورد قبول کارشناسان ارائه کند و وب سایت لایو آن نیز که با هیجان و تبلیغات فراوان این کمپانی عرضه شد چندان مورد توجه قرار نگرفته است. شاید تنها مزیت بزرگ این خرید افزایش قدرت مانور مایکروسافت در جذب تبلیغات آنلاین باشد و احتمالا یاهو نیز تا حدودی از نفوذ سیستم عامل مایکروسافت بهره مند شود و با توجه به عدم مزیت تکنیکی و همچنین کاهش قطبهای رقابتی به نظر نمی رسد که این خرید برای کاربران و حتی صنعت اینترنت مفید واقع گردد.
تبلیغات آنلاین در سالهای اخیر رشد قابل توجهی داشته و پیش بینی رشد بالاتری نیز برای آن می‌رود. این بازار بزرگ مورد توجه بازیگران اصلی اینترنت بوده و حریصانه در تلاش هستند که سهم بیشتری در این زمینه کسب کنند. خریدها و قراردادهای میلیارد دلاری و بلعیدن سایتهای موفق توسط غولهای وب نشانی دیگر از علاقه و تعجیل آنها در کسب سهم بیشتر است.

یکی از خریدهای  مهم دنیای نرم افزار و البته مرتبط با اینترنت که با وجود اهمیت زیاد چندان در رسانه های فارسی به آن پرداخته نشد خرید یک میلیارد دلاری MySql توسط شرکت Sun است.
نرم افزار Mysql یک نرم افزار مدیریت بانک اطلاعاتی شبیه MsSql یا اوراکل است.ویژگی مهم MySql کدباز (Open Source) بودن آن است. Mysql در ابتدا و  برای سالهای متمادی یک نرم افزار حرفه ای مدیریت بانک اطلاعاتی نبود و ویژگیهای یک RDBMS حرفه ای را دارا نبود اما نرم افزار خوبی برای نگهداری اطلاعات و پردازشهای نه چندان پیچیده بر روی اطلاعات بود و این ویژگی به همران قیمت پایین و یا رایگان بودن آن باعث شد که مورد استقبال توسعه دهندگان وب سایتها قرار گیرد. اکثر وب سایتها نیازی به پردازشها و عملکردهای پیچیده بر روی اطلاعات مانند آنچه در اوراکل است ندارند  و نرم افزار Mysql جوابگوی بسیاری از نیازها انهاست و از طرفی هم  لایسنس نرم افزارهای حرفه ای مانند MsSql و Oracle  گران است. استقبال از این نرم افزار آنقدر بالا بود که جزو یکی از مهمترین پروژه های اوپن سورس جهان شد و در کنار زبان PHP یکی از ابزارهای رایج برای پیاده سازی سایتها شد. این نرم افزار با کاهش قابل توجه هزینه خرید نرم افزارهای مدیریت بانک اطلاعاتی برای سایتها و ایجاد فرصتی برای توسعه و افزایش تعداد سرورهای بانک اطلاعاتی بدون نیاز به نگرانی از قیمت نرم افزار  کمک بزرگی برای توسعه سایتهای اینترنتی بوده است. این روزها  بسیاری از سایتهای بزرگ جهان (مانند فلیکر،فیس بوک) و بسیاری از سایتهای Web 2 از MySql برای نگهداری و مدیریت اطلاعات کاربران  خود استفاده میکنند.
یکی از امتیازهای Mysql مشارکت صدها برنامه نویس علاقمند به توسعه و افزایش امکانات این نرم افزار در کنار تیم و هسته اصلی این نرم افزار بود. در ایران نیز تلاشهایی برای پشتیبانی بهتر این نرم افزار از زبان فارسی صورت گرفت.
با وجودی که یکی از دلایل مهم استقبال از Mysql رایگان بودن آن بود اما مدیران و هسته اصلی توسعه این نرم افزار کم کم به این نتیجه رسیدند که لازم است از قواعد تجاری پیروی کرده و به نوعی به فکر سود هم باشند. اینکار با ارائه نسخه های حرفه ای و با امکانات بیشتر این نرم افزار شروع شد و گامهایی برای حضور در دنیای نرم افزارهای حرفه ای بانک اطلاعات برداشته شد و به نظر می رسد که این روند برای شرکتی مانند Sun خوشایند بوده و بالاخره با پیشنهاد یک میلیارد دلاری Mysql را خریده است. آنچه که در وبلاگ مدیران و سایت شرکت Sun (که همکاری نزدیکی نیز با اوراکل دارد) اشاره شده است هدف از خرید Mysql تلفیق یا قرار دادن آن در کنار راه حلهای حرفه ای ( enterprise solutions ) این شرکت است.خرید Mysql توسط شرکت Sun اگرچه به نوعی باعث حمایت بیشتر از توسعه و حضور قدرتمند تر این نرم افزار در بازار می شود اما بسیاری از علاقمندان اوپن سورس را نیز نگران کرده است یکی از دلایل استفاده و همچنین کمک به  توسعه این نرم افزار توسط صدها برنامه نویس علاقمند  مستقل بودن و  عدم تعلق آن به شرکتهای تجاری بزرگ بوده است که با این خرید ممکن است به این روند ضربه وارد شود.

بعد از تحریر: یکی از خوانندگان به مطلب جالبی اشاره کرده است. میدانیم که شرکت سان در مورد ایران محدودیتهایی را اعمال کرده و مثلا امکان دنلود نرم افزار (مانند همین اجرا کننده جاوا و..) از سایت این شرکت وجود ندارد. حال اگر این محدودیتهای به MySql هم سرایت کند این خرید اتفاق خوشایندی برای ایرانیها نیست.

ترس خانواده‌ها از بیان و آشنا نمودن کودکان و نوجوانان خود با مسائل جنسی در ایران باعث شده که در طول سالها نوجوان ایرانی عموما از طریق دوستان بزرگتر یا برخی از افراد فامیل با مسائل جنسی آشنا شوند. حتی در سالهای اخیر که کتابهای آموزشی در این زمینه منتشر شده است بسیاری از نوجوانان به خاطر خجالت یا ترس چنین کتبی را نخوانده اند. شاید در گذشته این مسئله آنقدر مهم نبود نوجوانان بعد از بلوغ با مسائل جنسی برخورد میکردند و تا زمان ازدواج هم آنقدر از اطرافیان یاد می گرفتند که کفایت کند (شاید هم کفایت نمی کرد) . اما اینروزها قضیه فرق کرده است.مسئله اینجاست که کودکان قبل از بلوغ ممکن است بارها و بارها با متون یا تصاویر جنسی برخورد کنند.نوجوانان بسیاری وجود دارند که مهارت بیشتری در کار با کامپیوتر و اینترنت نسب به اولیاء خود دارند و آنها هر لحظه ممکن است که شاهد تصاویر یا متون جنسی در اینترنت باشند بدون آنکه خانواده‌ها کنترلی روی محتوایی که آنها می بینند داشته باشند. دسترسی به مطالب جنسی بسیار ساده است ، با یک جستجوی ساده در سایتهای جستجوگر، یا همراه با دریافت یک ایمیل  ، دریافت آدرس اینگونه سایتها از دوستان و یا حتی مشاهده تصادفی اینگونه مطالب در اینترنت. کودکان و نوجوانان ممکن است به محتوایی دسترسی داشته باشند که نه تنها در جهت افزایش اطلاعات یا پاسخ کنجکاوی آنها در مورد مسائل جنسی نباشد بلکه ذهن آنها را منحرف و حتی اطلاعات اشتباه به آنها بدهد. این قضیه فقط محدود به اینترنت نیست نوجوانانی که در خانواده دارای ماهواره زندگی میکند نیز ممکن است بارها و بارها صحنه های جنسی و سطحی از معاشقه را ببیند.چندی پیش در موبایل یکی از دوستان برادر نوجوانم کلیپهایی دیدم که باور کنید در موبایل هم سن و سالهای من هم پیدا نمی شود. به زبان ساده دیگر مانند گذشته دسترسی کودکان و نوجوانان به مطالب یا تصاویر جنسی کار سختی نیست. آنها به سادگی و در هر جایی مانند موبایل دوستان خود در مدرسه هم به محتوای جنسی دسترسی دارند. این مسئله حداقل از یک جهت یک تاثیر منفی بر آنها میگذارد چرا که آنها با مسائل جنسی به شکل صحیح آشنایی ندارند و بسیاری نیز تنها در جهت پاسخگویی به حس کنجکاوی اینگونه محتوا را مشاهده میکنند و ممکن است برداشتی نادرستی از این مسئله داشته باشند.
حال در چنین شرایطی راه حل چیست؟محدودیت و کنترل بیشتر؟ این کنترل قرار است تا کجا پیش رود و چقدر امکان اعمال کنترل بیشتر وجود دارد؟ شاید تنها یک راه حل وجود داشته باشد. واکسیناسون و جلوگیری از انحراف و پاسخگویی درست به کنجکاوی نوجوانان.
با توجه به حساسیت و تردیدها در خانواده ها اینکار بایستی از مدارس و حتی در مقطع تحصیلی ابتدایی آغاز شود.برخی معتقدند که آشنایی زودهنگام نوجوانان با این مسائل احیانا باعث  تحریک یا علاقه به تجربه آن شود.شاید بصورت مقطعی چنین چیزی درست هم باشد اما به هر حال آنها با این مسئله برخورد خواهند کرد و آن زمان اطلاعات دریافتی آنها ناقص ، اشتباه و بدون ناظر صالح خواهد بود.  بهتر است این اطلاعات با دید کارشناسی  و همراه با نکات اخلافی و توسط افراد صالح در اختیار نوجوانان قرار گیرد به جای آنکه آنها با چنین مسائلی  در تصاویر، فیلمها و یا داستانهای پورنو  آشنا شوند.

فعالیت و حضور شرکت اپل مایه امیدواری به صنعت تولید رایانه هستند.این شرکت نشان داده است که با خلاقیت و نوآوری مهندسانش می تواند تصور ما از رایانه را نیز تغییر دهد. محصولات اخیر این شرکت نشان داده است که می توان کامپیوترهایی بدون آن کیسها و جعبه های بزرگ و البته با ما همان قدرت داشت. اپل امسال محصول جدیدی را به نام  Macbook Air معرفی کرده است که باریک ترین لپ تاپ جهان است.محصول جدید اپل اگر چه یک انقلاب نیست اما بار دیگر به صنعت تولید رایانه نشان داده است که میتوان محصولات باریک و زیباتر ساخت. اما این محصول مورد نقد و حتی اعتراض بسیاری  قرار گرفته است. لپ تاپی که بصورت پیش فرض روی آن سی دی یا دی وی دی خوان ندارد، یک پورت USB دارد و از لحاظ مشخصات هم (رم، هارد و سی پی یو) هم چندان قابل توجه نیست. در واقع این محصول جز باریک و سبک بودن (که آنهم با حذف برخی تجهیزات و پیچیده کردن تغییر آنها (مانند باطری) فراهم شده) گزینه قابل توجه دیگری ندارد. تاکید اپل در این محصول به اینترنت بوده و در واقع امکاناتی را نیز فراهم کرده که کاربرانش بتوانند از اینترنت فیلم  تهیه و مشاهده کنند. اما تقریبا هر خوره و کاربر حرفه ای کامپیوتر می داند که تجهیزات و امکانات بیشتری برای یک کامپیوتر لپ تاپ نیاز است و شاید به شوخی بتوان گفت اپل این بار محصولش را برای خانم دکترهایی طراحی کرده که گه گاهی در مطبشان یک دوری هم در اینترنت می زنند.

هم اکنون که این مطلب را می نویسم برق نداریم! و تنها این باطری لپ تاپ است که نیروی لازم جهت انتشار این مطلب را تامین می کند. چند روزی است که در برخی از ساعات شب شاهد خاموشی برق هستم.ابتدا فکر کردم که شاید از برق ساختمان باشد.بعد متوجه شدم که نه از قرار این بی برقی کمی گسترده تر و شامل چند کوچه می شود.امشب که برق رفت زنگ زدم اداره برق برای حل مشکل (در نظر بگیرید که تلفن هم به خاطر عدم وجود برق کار نمی کرد و موبایل چاره ساز شد)  که اشاره کردند قطعی برق با برنامه است و به خاطر کمبود گاز برق بصورت موقت برق در مناطق مختلف قطع می شود. متعجب هستم که در پایتخت کشوری که یکی از بزرگترین منابع انرژی در دنیا است جیره بندی برق اتفاق افتاده است. باور کنید از منطقه ما هیچ موشکی به جایی پرتاب نمی شد و ما هم آدمهای بدی نیستیم. برق در یک منطقه از خاورمیانه قطع شده است. نمایندگان و رسانه ها همه به فکر هستند اینجا و همین الان بخشی از مردم همین کشور برق ندارند کسی نه بیانیه می دهد نه اعتراض میکند و نه ... به یاد یکی از پستهای گذشته ام افتادم. همان آرزوی اینترنت پرسرعت برای مردم ایران. فکر میکنم دچار توهم بودم. یکی باید اول برق  و گاز مملکت را درست کند.
حالا دو سوال، اول اینکه مناطق شمالی و مرفه نشین هم شامل این طرح جیره بندی برق هستند؟ و دوم اینکه اگر بر اثر این قطع و اتصال مجدد برق وسائل الکتریکی واحدهای مسکونی یا تجاری آسیب ببنید چه کسی جبران خواهد کرد و باز آنکه اگر در همین زمان فردی آسیب  ببیند و به دلیل قطعی برق امکان کمک به وی نباشد (مثلا نتواند با تلفن درخواست کمک کند) چه کسی مقصر است؟