دوست خوب  (ازمرگ)  در این سال نویی مرا به بازی آرزوهای محال دعوت کردند.با تشکر از ایشان می نویسم درباره آنچه خواستند. وقتی درباره آرزوهای محال صحبت میکنیم  مواردی هست که بین همه یا حداقل بسیاری مشترک است. همه ما صلح، دنیایی آرام، نابودی بیماریها و شفای بیماران،عمر طولانی افراد خانواده، از بین رفتن فقر و دنیای بهتر برای کودکان و همه انسانها می خواهیم. وقتی قصد نوشتن این مطلب را داشتم این سوال را از خود پرسیدم که به غیر از این آرزوهای مشترک دیگر چه می‌خواهم؟ آرزوهایی که بیانگر بخشی از خودم باشد. بنابراین دو آرزو را می نویسم که یکی از دوران کودکی ام باقی مانده و دیگری که متعلق به امروزم است!.

1.ماشین زمان: سفر به آینده جاودیی است که سالهاست مرا طلسم کرده!. شاید از خواندن کتاب سفر در زمان (یا همان ماشین زمان) در نوجوانی بوده یا شاید هم متعلق به خیلی قبل تر باشد آن زمان که با سواد ابتدایی روز و شبم را با خواندن کتابهای علمی و تخیلی سر می‌کردم. هنوز هم با دیدن فیلمهایی که درباره سفر به آینده یا پیشگویی است هیجان زده می شوم. به هر حال آرزویی دست نیافتی (و البته امیدوارم اشتباه کنم و روزی هم امکان پذیر شود) و بسیار هیجان انگیز است سفر با ماشین زمان یا پیش بینی آینده با روشی عرفانی.

2.تغییر در نگرش و باور مردم از دین: نمی توان درباره انسان و فرهنگ و جوامع انسانی بحث کرد و نقش دین را نادیده گرفت. آرزوی من دین گریزی نیست بلکه تغییر در نگرش مردم به دین است شاید دیدی عقل گرایانه و یا شاید دیدی مفهوم گرا و معنایی. اینکه مردم به دلیل دینشان خود را برتر از دیگران ندانند و دیگر انسانها و هم نوعان خود را به دلیل داشتن یا انتخاب دینی دیگر حقیر نشمارند. اینکه بپذیرم هر کسی می‌تواند خدای خویش را داشته باشد یا آنکه به خود، طبیعت یا علم یا هر چیز دیگری معتقد باشد و در عین حال محترم باشد. اینکه جنگها،قتلها و تبعیض هایی که به خاطر تفاوت اعتقادان معنوی انسانها هست از بین برود.اگر هدف نهایی ادیان را مهربانی،درستی و آرامش بدانیم بایستی آرزو کنیم که دینداران نیز اینگونه باشند. البته شاید این آرزو روزی برآورده شود و بارها به خود میگویم هزار سال آینده آیا اعتقادات مردم به ادیان همین گونه خواهد بود؟ (در نظر بگیرید که دو هزار سال پیش بسیاری از اقوام چگونه هر بلایی طبیعی را به اهریمن نسبت می‌دادند یا چگونه امروز یافته هایی علمی در باورهای دینی مردم تاثیر گذاشته است). اما به هر حال این آرزو شاید در طول عمر من محقق نشود.

آرزوهای دیگری هم دارم مثل حذف کامل سیگار از زندگی بشر که البته آنرا آرزویی محال نمی‌دانم و معتقدم بشر در مسیری است که کم و بیش به آن خواهد رسید. در ضمن دوستان و خوانندگان وبلاگ به این بازی دعوت هستند و میتوانند در صورتی که علاقمند هست و مطلبی در این زمینه نوشتند در بخش نظرات لینک خود را بگذارند.

بعد از تحریر:
یک آرزو محال دیگر یادم اومد از اون آرزوهایی که فکر کنم خیلی ها را هیجان زده کند و آنهم شرکت در یکی از کنسرتهای بسیار باشکوه و غرق در نور و صدای پینک فلوید است.