اگر گذرتان به نمایشگاه دوازدهم افتاده باشد یا اگر اخبار آنرا مطالعه کرده باشید میدانید که نمایشگاه الکامپ امسال نیز چندان چشمگیر و در اندازه های صنعت و تجارت  آی تی ایران نبود.بسیاری  این مشکل را به این دلیل می دانند که نمایشگاه امسال نیز همانند سال قبل توسط نهاد دولتی برگزار شده بود اما به نظرم مشکل را باید در جاهای دیگر نیز جستجو کرد.تقریبا از نیمه دوم سال 84 تا چند هفته قبل از برگزاری الکامپ دوازدهم اصلا معلوم نبود که کدام نهاد یا سازمان قرار است آنرا اجرا کند در حالیکه انجمن صنفی مدعی  اجرای الکامپ دوازهم توسط این انجمن بود و مسئولین این انجمن در نشریات آی تی و در مصاحبه های خود بر روی این قضیه تاکید می کرد نهاد دیگری به نام سندیکای تولید کنندگان فن آوری اطلاعات نیز اجرای الکامپ دوازدهم توسط این نهاد را قطعی می دانست و به نظر می رسید که اجرای الکامپ به نوعی عرصه رقابت یا شاید قدرت نمایی این دو نهاد خصوصی شده بود و البته در این اواخر مشخص شد که کفه ترازو به نفع سندیکای تولید کنندگان فن آوری اطلاعات در حال پایین آمدن است. اما شركت سهامی نمايشگاه‌ها نیز خود مدعی اجرای این نمایشگاه بود و به نظر می رسید که تنها به دنبال شریکی در بخش خصوصی برای اجرای راحتتر نمایشگاه می گشت. مجریان احتمالی  الکامپ دوازدهم حتی سر قیمت هم چانه می زدند یکی از قیمتهای بالا دفاع می کرد و دیگری از تامین شرایطی برای شرکتهای کوچک و مهندسین جوان برای حضور در نمایشگاه می گفت و البته این اواخر و به گفته مجری نهایی طرح اصولا  قیمت ها بر اساس هزینه نوسازی سالنهای نمایشگاه ، تعمیر دستگاههای تهویه و ... تهیه شده بود و اگر چه بسیار ناعادلانه می نماید که صنف آی تی هزینه تعمیرات و بازسازی نمایشگاه بین المللی که در طول سال دهها نمایشگاه کوچک و بزرگ دیگر را نیز میزبانی میکند بپردازد اما نگارنده امیدوار است که حداقل  این الکامپ  در این مورد سبب خیر شود تا بلکه آیندگان از آن بهره برند.

جدالها و دعواهای نهادها و  بخشهای خصوصی  و دولتی با یکدیگر بر سر اجرای الکامپ دوازدهم و بازتاب آنها در اخبار نشریات هر مدیر شرکت و کارفرمایی را به در مورد اجرای موفق نمایشگاه با تردید مواجه می سازد  و اگر او را از حضور در آن منصرف نکند حداقل از فکر حضور پررنگ و صرف هزینه ی بالا جهت آن منصرف میکند و این دقیقا همان چیزی بود که در نمایشگاه امسال اتفاق افتاد حتی آنهایی که در نمایشگاه دولتی سال پیش با دکور های گران و در غرفه هایی با متراژ بالا حضور یافته بودند امسال ترجیح دادند که در غرفه هایی کوچک و کم خرج پذیرای بازدیدکنندگان غرفه خود باشند.
از طرف دیگر حضور بی رمق یا بهتر بگویم ناپیدای بخش دولتی در این نمایشگاه بود (دیگر از آن سالن دولت الکترونیک نمایشگاه دو سال پیش تنها خاطره ای باقی مانده است) . تبلیغات نمایشگاه نیز حداقل تا چند روز قبل از برگزاری چندان مشخص نبود و البته بخشی آن از به خاطر دید منفی و با تردید  نشریات آی تی به الکامپ امسال بود. البته در چنین شرایطی بایستی هم آقای ریاضی دبیر محترم شورای فن آوری اطلاعات این نمایشگاه را بسیار موفق بدانند (ایسنا- سی و یکم تیرماه)چرا که اصولا اجرای این نمایشگاه بیشتر به یک معجزه می ماند و بنده پیشنهاد میکنم به جای صادرات نرم افزار و فن آوری کمی از این جدالها، قدرت نمایی ها، منفعت طلبی ها و بی برنامگی ها را به دوبی یا هانفور و دیگر کشورهای موفق در اجرای نمایشگاههای فن آوری اطلاعات و کامپیوتر صادر کنیم تا فعالان حوزه آی تی ببینند که آنها با وجود این مشکلات حتی امکان برگذاری نمایشگاهایی مانند جیتکس، سبیت و ... را شاید برای سالها نداشته باشند و حداقل اینگونه از لحاظ برابری نمایشگاه وطنی با نمونه های خارجی و خاورمیانه ای  رقابت کنیم.

نکته جالبی که سالها ست از زبان مسئولین و مدیران دولتی در زمان برگزاری نمایشگاه شنیده ایم صحبت از صادرات غیر نفتی و به خصوص صادرات نرم افزار است. عجیب است که چگونه میتوان در نمایشگاه الکامپ با وجود صدها شرکت کننده که نمایندگی فروش محصولات خارجی را دارند و یا نرم افزارهای خارجی (از نوع CMS و اوپن سورسها و...) را فارسی کرده اند و یا در بهترین شرایط نرم افزاری را البته با دید وطنی و به زبان فارسی طراحی کرده اند گذاری داشت  به یا صادرات نرم افزار افتاد؟

حرفهای تکراری البته همیشه هست قرار است مقام اول در منطقه برای اجرای نمایشگاه داشته باشیم! جیتکس را هم بزودی می گیریم و صادرات نرم افزار هم بخش بزرگی از درآمدهای غیر نفتی خواهد بود البته وقتی جدال و قدرت نمایی  انجمنهای بخش خصوصی به پایان رسد و دولت هم بپذیرد که بخش خصوصی بایستی منفعتی از فعالیت در این حوزه ببرد و همچنین شرکتهای ما پس از فارسی کردن نرم افزارهای اوپن سورس ، کپی سی دی و فروش محصولات خارجی و به این فکر بیافتند که می توانند در زمینه تولید نرم افزار فعالیت کنند و البته همه اینها در شرایطی است که لنگر کشتی ها نیز یاری کند و زیاد به فیبر نوری ملی گیر ندهند.

در حاشیه و یا شاید در بطن الکامپ!

1. در حالیکه در روزهای قبل از اجرای الکامپ ،مجریان نمایشگاه هفته نامه نوپای علم روز (نزدیک به سندیکای تولید کنندگان فن آوری اطلاعات) را به عنوان تنها نشریه دارای حق انتشار ویژه نامه برای الکامپ امسال معرفی کردند و به نوعی دیگران را از اینکار منع کردند. هفته نامه عصر ارتباط و هفته نامه جدید بزرگراه فناوری نه تنها ویژه نامه الکامپ را منتشر کردند  بلکه  زود تر از تنها نشریه صاحب حق فوق و بصورت رایگان در غرفه های خود در اختیار بازدیدکنندگان قرار دادند و این در حالی بود که غرفه هفته نامه علم روز خالی بود.
2.در نمایشگاه امسال، شرکتهای حاضر کمتر به دکور غرفه خود بها داده بودند و کمتر غرفه ای با دکور پرخرج و منحصر به فرد دیده می شد.
3. شرکتهای عضو یا نزدیک به سندیکای تولید کنندگان فن آوری اطلاعات (مانند میکرولب ، ایز ایران و...) غرفه های بزرگتر و یا دکور گرانتری داشتند.
4.واقعا نمی دانم که کی قرار است وضعیت سخنرانی ها، کارگاهها و جلسات برگزار شده  در زمان نمایشگاه شکلی اصولی و قابل استفاده بیابد. تاخیر در برگزاری جلسات و یا حتی عدم برگزاری آنها، تغییر روز برگزاری کارگاه یا سخنرانی در روزی که قبلا معرفی شده و عدم وجود یک راهنمای درست برای تنظیم وقت برای شرکت در این جلسات  و اجرای کارگاهها در جاهای نامناسب و شلوغ همچنان دیده می شد.