تصمیم بزرگی برای کشور گرفته شده است که بسیاری از کارشناسان اقتصادی با آن موافق هستند و آن حذف یارانه (سوبسید) انرژی و بخصوص بنزین است. مصرف سوخت در کشور ایران بالاست و  بخش بزرگی از درآمد کشور صرف پرداخت یارانه سوخت می شود این در حالی است که همین پرداخت یارانه یکی از عوامل اصلی قاچاق سوخت است که خسارت سنگینی به کشور وارد میکند و از طرفی نیز یارانه سوخت با وجودی که از جیب همه مردم پرداخت میشود بیشتر شامل حال افرادی است  که صاحب اتومبیل هستند. در سالهای اخیر تصمیم نهایی برای شروع پروسه حذف سوبسید انرژی گرفته شده است با اینحال چه دولتهای پیشین و چه دولت فعلی از اجرای آن هراس داشتند اما اینکار در نهایت بایستی انجام شود. افزایش قیمت بنزین در کشور ایران تاثیر مستقیم بر قیمتها (مانند اقلام مصرفی مردم،مصالح، حمل و نقل و...) دارد و  نمونه ای از این تاثیر در سالهای قبل و پس از گران کردن بنزین در ابتدای سال مشاهده شده است حال قابل پیش بینی است که حتی حذف بخشی از یارانه و افزایش قیمت بنزین که احیانا در حدود سی یا چهل درصد افزایش قیمت سوخت در ابتدای پروسه حذف سوبسید خواهد بود تاثیر شدیدی بر قیمتها خواهد گذاشت. این افزایش قیمت بی تردید بر نارضایتی مردم خواهد افزود و  دولت و رئیس جمهوری که  اجرای این طرح را آغاز کند با مشکلات زیادی مواجه خواهد کرد و حتی بعید نیست که با افزایش نارضایتی عمومی دولت مجبور به استعفا شود یا حداقل دیگر شانسی در انتخابات بعدی نداشته باشد. در نظر داشته باشید که شعار اصلی دولت فعلی توجه به اقتصاد عادلانه و توجه به اقشار کم در آمد جامعه بوده است. یکی از مهمترین مشکلات در حذف یارانه و افزایش قیمت بنزین وابستگی بیش از حد مردم و حمل و نقل شهری به بنزین است و که با وجود اقدامات و راهکارهایی که برای کاهش این وابستگی در شهرهای بزرگ انجام شده است هنوز فاصله زیادی با نتیجه ایده آل وجود دارد. مشکل دیگر عدم پذیرش عموم مردم نسبت به این تصمیم   است آنها میدانند که افزایش بنزین به معنای گرانی بیشتر و به نوعی زندگی سخت تر خواهد و طبیعی است که با آن مخالف باشند.