تیتری که خاطره شد

غیر منتظره نبود اما هیچ یک از مشتریان کافه تیتر نمی‌خواستند باور کنند که کافه تیتر ، جایی که پاتوق عصرهای  کلی از بچه های روزنامه نگار و وبلاگ نویس است تعطیل می شود. وقتی بهنام و بیتا زوج صاحب کافه تیتر اواخر خرداد از عدم صدور مجوز و  تعطیلی کافه در آینده نزدیک گفتند همه مایی که عصرهایمان در کافه دور هم میگذراندیم  ناراحت شدیم ولی همه ما امیدوارانه منتظر یک حادثه یا به قول دوستی معجزه بودیم تا پاتوق خوب عصرهایمان و جمع دوستانی که بهنام و بیتا هم گل سر سبدش بودند را از دست ندهیم. اما دوران معجزه گذشته و بالاخره کافه تیتر تعطیل شد. کافه تیتر در بسیاری از جهات با کافه های دیگر متفاوت بود شاید به خاطر آنکه  دو روزنامه نگار هم سن خودمان صاحب آن بودند و شاید به خاطر جلساتی که در نقد کتاب و فیلم و آثار هنری آنجا برگزار می شد و یا  شاید به این دلیل که اکثر مشتریان عصرهای کافه آنقدر با هم صمیمی و دوست بودند که همگی سر یک میز می نشستند. بسیاری از مشتریان کافه روزنامه نگار بودند یا حداقل دستی به قلم داشتند و اکثرشان نیز وبلاگ نویس ، کافه جای بحثهای سیاسی نبود آنقدر خودمانی بودیم که حرفهای جالبتری برای گفتن به هم داشته باشیم. بیشتر از آنچه نوشته ایم یا قرار است در وبلاگمان بنویسیم صحبت میکردیم . کافه تیتر برای من کلی خاطره است جایی که جشن تولد 28 سالگی و بیست و نه سالگی ام را آنجا گرفتم، باورتان نمی شود اما در تولد بیست و نه سالگی ام تقریبا از تمام مشتریان دائم کافه هدیه گرفتم. تعطیلی کافه تیتر برایم ناراحت کننده است وقتی امید و اشتیاق بهنام و بیتا را برای ادامه کار کافه را دیده ام  کافه ای که عصرهای خوبی برای  دهها نفر روزنامه نگار و وبلاگ نویس بود . کافه تیتر هم مثل خیلی از چیزهای خوب دیگر خاطره شد.